JohrstidenEt tönen de Leeder (Kanon)De Frühling hett sick nu instellt Fröhjohrstit De Winter is dorvongahn So wäs nu grötīt väldusendmal Kumm nu leew Mai Gröt Gott du schöner Maien Allī de Voegel sünd all dor Dissī Kuckuck, de mi neckt De Kuckuk un de Äsel Wat kann schöner sin Väl Freudī ward mit sick bringen Trariro, de Sommer, de is do Gah ut min Hart Een Vagel wull eins Hochtit hollen Harwst is dor Bi einen Wirt so wunnermillī In einen lütten Appel Bunt sünd all de Wälder O wie is et kolt all worden Sneiflöcking, Wittröcking O Dannenbom, o Dannenbom, du dreggst O Dannenbom, o Dannenbom, wo grön Goden Abend, schön Abend Hoch kloppt dat Hart Fröhliche Wihnacht oewerall Morgen kümmt de Wihnachtsmann De Christbom is de schöönste Bom O du stille Tit Et is een Rosī entsprungen Wäs uns willkamen Herre Christ O du fröhliche Stille Nacht, hiligī Nacht Ach, bittīrer Winter Et set een lütt Wildvoegelken Weit mi een Blöming hillblagī |
|
Gesellig RunnīNu fangt all an (Kanon)Wo man singt (Kanon) Hüt kümmt de Hans nah Hus (Kanon) T - e - e (Kanon) Drei Gäus inīn Hawernstroh (Kanon) Krut un Räuben (Kanon) Suse, leiwe Suse Voss, du hest dat Gausing stahlen Widele, wedele Unsī lütt Katt heit Muurle Fru Swoelken is īne Zaustertasch Up unse Wisch dor geiht jo wat Gistern abend güng ick ut Hänsel un Gretel Dornröschen wir īne schöne Diern Danzen un springen Nahīn Danzen, dor geiht een Mäken Goden Abend, goden Abend Rosel, wenn du mine wierst Spinn, spinn, mine leiwe Dochter Ick güng eenmal spazieren Jetzt fohrn wi oewer īn See Een Mann, de sick Kolumbus nanntī Wer recht in Freuden wannern will Wäm Gott will recht sin Gunst eins wisen Wollup, de Luft geiht frisch un fin Ick bün een friger Wildbredschütt Ick gah dörch eenen grasgrönen Woold Wer hett di du schöner Woold Wie herrlich isīt in`n Woold Is denn wat so mächtig Min Stimm nu klingī Wo man singet Wat de Welt morgen bringt Wat fragī ick väl nah Geld un Gaut De Gedanken sünd fri Ach, du klorblagīHäben Heff oft inīn Krink mit de Leiwen Et kann ja nich ümmer so bliben Ein schöner Dag Et streuet Blöten (blot eenmal blöht...) Finleiwing, du sasst doch nich barst mi sin Wie schön blöht uns de Maien Wenn ick een Voelken wir Allī min Gedanken Ach, wie isīt moeglich denn Ännchen von Tharau Een vörtruwen Harte weiten Ick hüürt īne Seißel ruuschen Wullt du din Hart mi schenken Et steiht een Bom inīn Odenwoold Et föl een Rip Kumm, kumm, Geselle min Söcht ick, ach, dat Graw Dat Leiwen bringt grot Freudī Du min inzig Licht Dor stünn eins īne Moehl Hüt denk eins an de Kinnertit Wo so gräun Wo de grönen Wischen lüchten |
|
AbendleederDe Sünn treckt hinnerīn Holl ehr BahnAbend ward et wedder Ümmer wenn abends (Dörpwalzer) De Blömeken, se slapen Lisen, lisen, keen Gedrus`maakt De Sandmann is dor Slap min leiw lütt säuting Kinning Slap, Kinning, slap Goden Abend, godī Nacht Abendstill nu oewerall (Kanon) Ganz sachten geiht de Maand up De Man is äben upgahn Goder Man, du geihst so musingstill Still raugt de See Kein schöner Lannī |
|